There’s been some new progress on graph Laplacians! As a mathematical physicist, I’ve always been in love with the Laplacian:     It shows up in many of the most fundamental equations of physics: the wave equation, the heat equation, Schrödinger’s equation… and Poisson’s equation: which says how the density of matter, affects the gravitational […]

  The summer before last, I invited Brendan Fong to Singapore to work with me on my new ‘network theory’ project. He quickly came up with a nice new proof of a result about mathematical chemistry. We blogged about it, and I added it to my book, but then he became a grad student at […]

De Groene Rekenkamer is een organisatie die zichzelf onterecht een onafhankelijke kritische auditor van ecologisch getinte onderwerpen noemt, maar in realiteit een organisatie is die vooral overal tegen is, omdat het niet past binnen een politieke ideologie. De organisatie heeft een lange geschiedenis van het publiceren van ronduit belabberde wetenschappelijke onzin (één voorbeeld uit een lange reeks),

De Groene Rekenkamer lanceerde recent een nieuwe website. Tijd om eens te kijken of dit betekent of de organisatie ondertussen al wat meer kaas heeft gegeten van wetenschap.

De nieuwe website oogt visueel beter. Maar daar houdt het goede nieuws helaas meteen op.
De sectie over klimaat toont vooral nog steeds aan dat De Groene Rekenkamer nog steeds geen ernstig
verhaal weet te brengen. Laten we eens een snelle blik werpen op de klimaatpagina’s:


Invloed van de zon
Op talloze pseudoskeptische websites tracht men de invloed van de zon op het klimaat te overroepen. Dat er een invloed is, is nogal evident (duh), maar de meetgegevens tonen aan dat de zon de afgelopen 50 jaar vooral redelijk stabiel is geweest, terwijl de temperatuur op aarde in dezelfde periode toenam
eerst toont De Groene Rekenkamer een grafiek die het aantal zonnevlekken toont. Er is echter iets merkwaardigs aan de hand.

Hieronder presenteer ik eerst de grafiek met het aantal sunspots tot 2010, en erna de grafiek op de site van De Groene Rekenkamer.

En de grafiek van De Groene Rekenkamer:

Merk op hoe de gafiek op De Groene Rekenkamer stopt omstreeks 1950, zodat de indruk gewekt wordt dat de zonne-activiteit de afgelopen tijden enkel maar toenam. De daling van na 1950 wordt “verzwegen”. Dit is een schoolvoorbeeld van een cherrypick : een deel van de data wordt bewust achtergehouden  om een misleidend beeld op te wekken. Dat is niet erg netjes.

Vervolgens post de Groene Rekenkamer een grafiek die een verder rechtstreeks sterk verband moet suggereren tussen de zonne-activiteit en de temperatuur.

De juiste vergelijking tussen beiden wordt weergegeven in de eerste onderstaande figuur  (bron: skeptical science):

In plaats van dit globaal beeld te presenteren, tracht De Groene Rekenkamer een andere indruk te wekken door middel van een grafiek afkomstig van Willie Soon, een man met een bedenkelijke reputatie op het creëren van misleidende wetenschappelijke nonsens.

Dit is het beeld dat ze presenteren:

Het verschil met de grafiek die ik hierboven heb gepost ?
De eerste grafiek hierboven vergelijkt de invloed van de zon en de temperatuur op aarde.
De grafiek van Soon vergelijk de invloed van de zon op het temperatuursgradiënt tussen noordpool en evenaar. En zegt niets over de relatie tussen de gemiddelde temperatuur en aarde en de zon.
Weerom wordt getracht een misleidend beeld op te roepen.


Klimaatgevoeligheid
De Groene Rekenkamer betwist dat de klimaatgevoeligheid en verwerpt de gevestigde orde door het citeren van één paper, zonder aan te halen waar de andere studies foutief zouden zijn.

De paper (On the Misdiagnosis of Surface Temperature Feedbacks from Variations in Earth’s Radiant Energy Balance) van Spencer en Braswell was zo ondermaats dat dat hij nooit gepubliceerd had mogen worden. Wat editor-in-chief Wolfgang Wagner ook erkende, waarop hij prompt zijn ontslag indiende. Wagner schreef:

Peer-reviewed journals are a pillar of modern science. Their aim is to achieve highest scientific standards by carrying out a rigorous peer review that is, as a minimum requirement, supposed to be able to identify fundamental methodological errors or false claims. Unfortunately, as many climate researchers and engaged observers of the climate change debate pointed out in various internet discussion fora, the paper by Spencer and Braswell [1] that was recently published in Remote Sensing is most likely problematic in both aspects and should therefore not have been published.
After having become aware of the situation, and studying the various pro and contra arguments, I agree with the critics of the paper. Therefore, I would like to take the responsibility for this editorial decision and, as a result, step down as Editor-in-Chief of the journal Remote Sensing.

Hij vervolgt:

With this step I would also like to personally protest against how the authors and like-minded climate sceptics have much exaggerated the paper’s conclusions in public statements, e.g., in a press release of The University of Alabama in Huntsville from 27 July 2011, the main author’s personal homepage, the story “New NASA data blow gaping hole in global warming alarmism” published by Forbes, and the story “Does NASA data show global warming lost in space?” published by Fox News, to name just a few.

Uiteraard vertelt De Groene Rekenkamer de kritiek op de paper er niet bij.

De conclusie is duidelijk: de vernieuwde website van de Groene Rekenkamer bestaat uit oude wijn in nieuwe zakken. Voor accurate informatie over klimaatwetenschap moet je echter nog steeds niet bij deze lobbygroep zijn.

Niet verwonderlijk, omdat De Groene Rekenkamer nog steeds een organisatie is die vooral tracht wetenschap te politiseren. De oude website bevatte niet toevallig volgende passage:

I could use some help here, finding organizations that can help cut greenhouse gas emissions. I’ll explain what I mean in a minute. But the big question is: How can we bridge the gap between what we are doing about global warming and what we should be doing? That’s what this paper is about: • […]

I’m talking about electrical circuits, but I’m interested in them as models of more general physical systems. Last time we started seeing how this works. We developed an analogy between electrical circuits and physical systems made of masses and springs, with friction: Electronics Mechanics charge: position: current: velocity: flux linkage: momentum: voltage: force: inductance: mass: […]